| Düşünce Gündem grubuna kayıt ol |
Pazar, 20 Temmuz 2008
|
Sayı 43DÜNYA GÜNDEMİ; Güney Afrika Cumhuriyeti'nde yabancı düşmanlığı Güney Afrika Cumhuriyeti, ikinci bir apartheid devrine doğru gidiyor. 1994’e kadar beyaz azınlığın siyah çoğunluğa uyguladığı ırkçı şiddet, şimdilerde Afrikalı göç... DOSYA: AÇLIK KADER DEĞİLDİR Artan gıda fiyatları açlık sorununun derinleşmesine neden olarak gösteriliyor; ancak gıda fiyatlarının artması ve açlığın yaygınlaşması, sadece gıda stokları ve iklim şartları... DOSYA; Küreselleşen açlık Açlığın küreselleşmesi riski altında iflas eden asıl, unsur küresel kapitalist paradigmanın kendisidir.... DÜNYA GÜNDEMİ; Yemen'de kuzeyden yükselen ateş, Sana'yı da kuşatacak mı? Uzunca bir süredir hükümet güçleriyle ayrılıkçı el-Husi taraftarları arasında, binlerce kişinin hayatını kaybettiği silahlı çatışmaların yaşandığı Yemen,... DÜNYA GÜNDEMİ; Somali'de bölgesel ve uluslararası güçlerin tetiklediği insani krizler 1,5 milyon kişinin insani yardıma muhtaç olduğu Somali’de güvenlik, Etiyopya işgali öncesinde görece iyiydi. Etiyopya ve diğer mihraklar, ülkeyi ve halkını rahat bırak... DOSYA; Dünyada ve Türkiye'de açlık sorunu İnsanoğlunun tarih boyunca en büyük endişelerinden birini açlık sorunu oluşturmuş; yoksulluk, sefalet ve ölümle birlikte açlık “mahşerin dört atlısı”... DÜNYA GÜNDEMİ; Kasırgaya rağmen referandum, cuntaya rağmen yaşam: Myanmar gerçeği Önce Birmanya dedik, sonra dilimize Burma yerleşti, şimdi de Myanmar oldu Güneydoğu Asya’nın bu fakir ülkesi. Altın Buda heykelleriyle dolu tapınaklarında bir avuç pi...  |
|||||||||||
Misyoner tarikatların başarısı özellikle kurumsal yapılanmalarından kaynaklanmaktadır. Tarikatlar, oldukça geniş hareket alanına sahip olup sadece ve doğrudan Papa’ya karşı sorumludur. Her tarikatın kendi iç kurumsallaşması vardır ve Papalık tarafından nadir müdahaleler dışında hepsi kendi metotlarını uygulamaktadır. Bu bağımsızlık zaman zaman farklı tarikatlar arasında rekabet doğurmuş, ancak bu da onların daha hevesle dinlerini yaymalarını sağlamıştır. 
Bu dönemde Ortodoks kiliselerinde misyonerlik faaliyetleri Rus girişimlerle sınırlı kalmıştır. Bunun başlıca sebebi ise Osmanlı İmparatorluğu’nun geniş toprakları kapsayan idaresidir. Protestan kiliseler ise Reformasyon’dan sonraki yaklaşık bir yüzyıl boyunca Katolik Kilisesi’yle mücadeleye yoğunlaştıklarından dışarıya misyoner göndermiyorlardı. Ancak sonraki asırlarda giderek artan sayıda misyoneri özellikle daha önce İncil’in ulaşmadığı halkların arasına yolladılar. 18. asırdan sonra Protestanlar misyoner cemiyet kurma yolunda büyük bir eğilim gösterdiler ve bu konuda kayda değer bir başarı sağladılar. Nitekim 19. yüzyıl, Katolik ve Protestan misyonerliğinin “büyük asrı” sayılmaktadır.