| Düşünce Gündem grubuna kayıt ol |
Pazar, 20 Temmuz 2008
|
Sayı 43DOSYA; Küreselleşen açlık Açlığın küreselleşmesi riski altında iflas eden asıl, unsur küresel kapitalist paradigmanın kendisidir.... 43. Sayı Sunuş Değerli Okuyucularımız, Son aylarda yoğun olarak medyada yer alan, dünya gıda stoklarının azalmaya başladığı haberlerinden sonra birçok ülkede tahıl ve bakliyat ... İSLAM COĞRAFYASI; Özgürlük savaşının tarihi adı: Moro Bangsomorolular, bölgeye ait enstrümanları tagonggo ve kapanirong ile özgürlüğe adanmış tarihleri, yok olmaması için ellerinden geleni yaptıkları kültürleri v... DOSYA; Çözüme, doğru tespitle başlamak Bugün tüm uluslararası sözleşmelerde de belirtildiği gibi, insanın en önemli hakkı “yaşam hakkı”dır. Tüm haklar bundan sonra gelir. Açlık ise bu en öne... DÜNYA GÜNDEMİ; Vilayet seçimleri öncesi Şii gruplar arası gerilim Uzun süredir hükümeti boykot eden Sünnilerin hükümete yeniden dönme kararları, Amerika’ya kök söktüren Sünni aşiretlerin, en azından ö... DÜNYA GÜNDEMİ; Kasırgaya rağmen referandum, cuntaya rağmen yaşam: Myanmar gerçeği Önce Birmanya dedik, sonra dilimize Burma yerleşti, şimdi de Myanmar oldu Güneydoğu Asya’nın bu fakir ülkesi. Altın Buda heykelleriyle dolu tapınaklarında bir avuç pi... DÜNYA GÜNDEMİ; Sonu gelmez yolsuzlukların başkahramanı: BM Barış Gücü askerleri Birleşmiş Milletler (BM) Barış Gücü askerlerinin, görev yaptıkları ülkelerde çatışan taraflar arasındaki ateşkes hattının korunmasını sağlamak, çatışmaların yeniden b...  |
|||||||||||
Misyonerlik faaliyetleri, Avrupa’da 17. yüzyıl ve sonrasında yaşanan devrim ve gelişmelerden sonra tekrar hız kazanmıştı. Yerel kiliselerdeki din adamlarının yerli olması gerektiğine, ayin ve ibadetlerin yerel kültürle uyumlu yapılması gerektiğine dair görüş de misyonerlik faaliyetlerindeki artışın temel sebepleri arasında sayılabilir.
Birinci Dünya Savaşı misyonerlik faaliyetleri, özellikle Alman misyonerleri için büyük bir tahribata sebep olmuştur. Fakat Papa XV. Benedict’in yayınladığı bir genelge ile Katolikler arasında milliyetçi fikir ve akımların yasaklanmasıyla Alman misyonerlere karşı tutumlarda bir yumuşama görülmeye başlamıştır. 1926 yılında Papa XI. Pius bütün misyonerlik faaliyetlerinin Roma’dan kontrol edilmesi ve Kilise’nin faaliyetlerinin yerel hükümetlerden bağımsız olması gerektiğini belirtmiştir. Yerli din adamlarının yetiştirilmesi bu dönemde de gündeme gelmiş ve bazı misyonerlerin karşı çıkmasına rağmen Hindistan, Çin ve Japonya’da ilk yerli piskoposlar onun zamanında tayin edilmiştir. Misyonerlik faaliyetlerinin dönüm noktası sayılabilecek bu gelişmeyle birlikte sadece ekonomik olarak değil, aynı zamanda kültürel olarak da sömürülen pek çok halk artık kendi istek ve arzularıyla Batılıların emellerine hizmet etmeye başlamışlardır.
“Günahtan arınmış olarak hamile kalan Hz. Meryem’e adanmış ama rahiplik yemini etmemiş misyoner kardeşler” anlamına gelen adıyla OMI, yaklaşık 165 yıl önce Kanada’ya gelmiş ve burada bulunan yerli halkı Hıristiyan olmaya, teşvik etmenin ötesinde zorlamıştır. OMI’nin, Avrupalıların Amerika’ya gelişlerinin 500. yıldönümü kutlamalarının başlamasından önce dile getirdiği özür, sözüm ona yerli halkla barışma teklifidir. Halbuki onların gelişinden önce nispeten barış içinde yaşayan yerli halk artık bir daha huzurlu gün görememiş ve misyonerlerin varlığı hayatlarını büyük ölçüde etkileyerek yaşanmaz hale getirmiştir. Avrupalının bariz kültürel ve etnik güç üstünlüğü yerlilerin hayat tarzlarını derinden etkilemiştir.
Özellikle İslamiyet’in doğuşundan sonra hızlanan misyonerlik faaliyetlerinin sayısı ve gerçekleştirildiği alan göz önüne alındığında Batı Hıristiyanlığı’nın (Katoliklik ve Protestanlık) bir misyonerlik dini olduğu rahatlıkla söylenebilir. Misyonerlik vizyon ve ruhu bu dine mensup insanlarda o kadar içselleştirilmiştir ki; moderniteyle birlikte dinin yerini sekülerliğin almasıyla eski dönemlerde dini bir modernleşme aracı olarak yerlilere götüren anlayış, bugün ise sekülerliği, demokratikleşme, insan hakları ve hukukun üstünlüğü gibi evrensel olduğu iddia edilen ama aslında Amerikan değerleri adı altında gerçekleştirmektedir. 17 Temmuz 2007 tarihinde Afganistan’da 23 kişilik bir Güney Kore grubunun rehin alınması ve içlerinden iki kişinin Taliban tarafından öldürülmesi pek çok Müslüman sivil toplum örgütünün bile kabul edemediği bir hadiseydi. Ama Amerika işgali altındaki bir ülkede bu Koreli grubun sadece insani yardım amacıyla oraya gitmeleri de aklen pek mümkün görünmeyip, bu olay, medyada yer almayan ama internet bloglarında bizzat Korelilerin tartışmalarından aslında onların bölgede Hıristiyan misyonerlik faaliyetlerinde bulunduğunun ortaya çıkması ile Batılı zihniyetin Asya’da da kendisine benzer bir zihniyet değişimi gerçekleştirdiğinin bir göstergesidir.