Afganistan’a “özgürlük”, Irak’a “demokrasi” götüren Bush yönetimi, şimdi de “iyi niyet” götürmek amacıyla, iktidarının en kapsamlı Latin Amerika gezisini düzenledi. Gerek ABD’nin “terörle savaş” ile fazlaca iştigal etmesi gerekse Latin Amerika devletlerinin birer birer ABD karşısında baş kaldırması, Bush yönetimine bu ziyareti, başkanlığının son yılına kadar ertelettirdi. Bir şeylerin elinden kayıp gittiğini fark eden Bush yönetimi de, hala ABD müttefiki ya da dostu olarak kalmayı başarabilen beş Latin Amerika devletinde güç gösterisi yapmaya karar verdi. Ancak sonuç bilindikti: Bush, gittiği her ülkede protestolarla karşılandı.

Bush’un altı günlük ziyaretinin Chavez’in Latin Amerika turuyla aynı zamana denk gelmesi ise tam bir fiyasko oldu. Her ne kadar Bush, Chavez’i görmezden gelerek ismini anmamaya çalışsa da; kendisi protestolarla karşılanırken, gittiği her yerde çiçekler ve kutlamalarla karşılanan Chavez’in, her fırsatta kendisine atıp tutan bir liderin, farkında olmaması imkansızdan daha zor.

İki liderin aynı zamanlarda çıktığı Latin Amerika gezisinde Bush’u protesto eden binlerce insanın yanı sıra, çok fazla gürültü çıkarmadan imzalanan ticaret ve enerji anlaşmalarına, örneğin ABD’nin Brezilya ile imzaladığı bioyakıt anlaşmasına, göz atmak da manidar olacak. Petrol rezervlerini Ortadoğu’da koruma altına almaya çalışan ABD’nin, bir yandan da petrole alternatif enerji kaynakları arayışına girmesi, elindeki gücü koruma çabasında olduğunu gösteriyor. Şeker kamışına dayalı etanol üretimi öngören bioyakıt enerjisi anlaşması için herhalde Brezilya ve ABD’den daha iyi taraflar olamazdı. Zira Brezilya dünyanın bir numaralı etanol üreticisi. Bu enerji kaynağının en büyük ve en önemli tüketicisi ise hiç kuşkusuz ABD’nin ta kendisi. Etanolun bir enerji kaynağı olarak kullanımının petrole kıyasla ne kadar ekonomik ya da çevreyle uyumlu olduğu bilimsel çevrelerde yoğun bir şekilde tartışılıyor. Ancak ABD’nin, dünyaya yepyeni ve gelecek vaat eden bir enerji kaynağı sunmanın öncülüğünü üstlenmesi, bugüne kadar insan hakları ihlalleri, enerji tüketimi gibi nedenlerden ötürü haddinden fazla karalanmış sicilini yine “çevreci” enerji üretimi ile temizlemeye çalışması gibi görülebilir.

ABD, hükümet bazında istediği önemli antlaşmayı yapsın, bu, onun “arka bahçesi”ni büsbütün yitirmesini bir süre daha ertelemekten öteye geçmeyecektir. Zira kağıt üzerinde ABD, farklı hükümetleri kendisine bağlamaya devam etse de, kamuoyu nezdinde meşruiyetini çoktan yitirdi.