1-3 Kasım 2006 tarihleri arasında Diyanet İşleri Başkanlığı’nın davetlisi olarak 22 Afrika ülkesinden İstanbul’a gelen Afrikalı Müslüman dini liderlerin buluşması çok önemli bir başlangıçtır. Çünkü ilk defa Afrika’nın kuzeyindeki Cezayir Müslümanlarını temsil eden bir Müslüman dini lider ile Madagaskar Adası temsilcisi yan yana gelme imkanı bulmuştur. Kıtanın ortasındaki her iki Kongo devletinden gelen temsilciler, Güney Afrika Cumhuriyeti’nden, Fildişi Sahili’nden, Çad’dan, Mali’den ve Moritanya’dan gelenlerle tanışma fırsatını elde etti.

İslam ülkeleri arasında bu tarz buluşmalar açısından Afrika kıtası temsilcileri daima ihmal edilmekteydi. Sınırlı imkanlar ile yapılan seyahatler dışında ilk defa geniş bir platformda bir araya gelme fırsatı bulan Afrikalı dini liderler için bu toplantı, kendi ifadelerinden de anlaşıldığı üzere, sürpriz bir gelişmeydi. İlk defa Türkiye gibi dünyadaki konumu gittikçe önem kazanan bir ülkede misafir ediliyorlardı ve Afrikalı Müslümanların meseleleri en üst seviyede devletimizin temsilcileri tarafından ele alınıyordu. Belli uluslararası kuruluşların katkılarıyla sürdürülen sınırlı orandaki hizmetlerin yetersizliği bir kez daha ortaya konuluyor ve en büyük yardımın Türkiye başta olmak üzere durumları iyi olan İslam ülkelerinden gelmesi gerektiği üzerinde ısrarla duruluyordu.
Bu toplantıda üzerinde ısrarla durulan konularından birisi de Afrika Müslümanlarının din hizmetleri konusunda tecrübeli bir İslam ülkesiyle işbirliği ve dayanışma içine girmek istemeleriydi. Dini liderler kendi imkanlarıyla yaptıkları çalışmaların yetersizliğini konuşmalarında dile getirdiler. Müslümanların eğitim konusunda yaşadıkları sıkıntılar hemen hemen her temsilcinin dile getirdiği en önemli meselelerden birisiydi. Okul çağındaki çocukların çok azının modern eğitim imkanlarından yararlanıyor olması liderlerin ortak sıkıntısıydı.

Dünyanın hemen her bölgesinde görülen fakirlik, işsizlik ve bunlara bağlı yaşanan açlık, salgın hastalıklar Afrikalı Müslüman toplumları da etkiliyor. Uzun yıllardır dile getirilmesine rağmen 53 ülkenin bulunduğu kıtada yüz milyonlarca insanın bu sıkıntılardan yakın gelecekte kurtarılabileceğine pek inanılmıyor. Oysa bu kıtadaki bütün sıkıntılar için bulunacak çözümler, dışarıdan getirilen yardımlarla değil de, bizzat buranın yetişmiş insanları vasıtasıyla olursa, hem daha fazla insanla ilgilenilebilir hem de daha kalıcı çözümler üretilebilir.

Kıtada yaşanan fakirliğin en temel sebeplerinden biri buradan dışarıya taşınan yeraltı ve yerüstü kaynaklarının gelişmiş ülkeler tarafından yok pahasına alınması; buna karşılık kıtaya getirilen her türlü ticaret malının düşük kaliteye rağmen değerinin çok üstünde satılmasıdır. Nüfus bakımdan kalabalık olan Afrika ülkelerinde yetiştirilen ürünler bile normal değerleri üzerinden alıcı bulabilse bu kıtadaki hayat standartları artacak ve açlık zamanla ciddi bir problem olmaktan çıkacaktır.
Afrikalı Müslüman dini liderler tarihte kendileriyle yakından ilgilenen Osmanlı Devleti’nin hatıralarını yavaş yavaş kaybetmeye başladıkları bir dönemde İstanbul’a gelerek kendi tarihlerinde de yeni bir sayfa açtılar. Avrupa Birliği’ne girme sürecini yaşayan tek Müslüman ülke olan Türkiye’deki kalkınma ve refah düzeyinden olumlu manada etkilenerek doğrudan işbirliği ve dayanışma imkanlarından yararlanmak liderlerin en büyük arzuları. Avrupalılar tarafından sömürülen bu insanlar, Türkiye’nin kendileri için bir umut kapısı olduğuna inanıyorlar.

Yine toplantıda en fazla ele alınan konulardan birisi olan eğitim alanında, ülkemizin bütün İslam ülkeleri arasında ulaştığı seviyeden Afrika çocuklarının da azami oranda istifa etmeleri için çalışmalar başlatılmasına karar verilmesi önemli bir gelişmedir.

Afrikalı Müslüman dini liderlerin İstanbul buluşmasının belki de en çarpıcı yönlerinden birisi göğe yükselen minarelerimizin gelen misafirler üzerinde bıraktığı tesirdi. Bir zamanlar Mısır, Libya, Tunus ve Cezayir semalarını minarelerle donatan Osmanlı’nın mirasının Türkiye Cumhuriyeti Diyanet İşleri Başkanlığı tarafından Afrika’nın diğer bölgelerinde de sürdürülmesi talebi toplantıyı takip eden herkese duygulu anlar yaşattı.