Çarlık Rejimi’nin yıkılması ile Osetya ikiye bölünerek ülkenin güneyi Gürcistan yönetimine bağlanmıştı. Sovyetler Birliği’nin yıkılmasından sonra 1990’da Gürcistan’dan bağımsızlığını ilan eden Güney Osetya uluslararası alanda tanınmadı. 1991’de bağımsızlığını ilan eden Gürcistan ise Güney Osetya’yı kendisine bağladığını ilan etti. Güney Osetya bir dönem Rusya’ya bağlı kalmayı talep etmesine rağmen bu talep kabul edilmedi. Daha sonra Osetler iki referandum yaparak bağımsızlık yönünde irade kullandılar ancak bu iki referandum da uluslararası alanda kabul görmedi.

Geçtiğimiz günlerde Güney Osetya Devlet Başkanı Eduard Kokoyti 12 Kasım’da bir bağımsızlık referandumu yapılacağını açıkladı. Referandumda “Güney Osetya’nın şu anki bağımsız devlet statüsünü korumasını ve uluslararası toplumda tanınmasını kabul ediyor musunuz?” sorusu sorulacak. Rusya ve Abhazya referandum kararına destek veriyor. Ne var ki bölgenin bunun dışında dünyadan sağlamış olduğu herhangi bir destek bulunmuyor. Nitekim, referandum kararının açıklanmasının ardından Avrupa Konseyi Genel Sekreteri Terry Devis, referandum sonuçlarını kimsenin kabul etmeyeceğini ve bunun gereksiz olduğunu söyledi.

Verilere göre 90’lardan bu yana Gürcüler ve Osetler arasında süren silahlı çatışmalarda yaklaşık 2000 kişi öldü, 1000 kişi yaralandı ve on binlerce kişi de sığınmacı durumuna düştü. Halihazırda Gürcü ve Osetler arasında çatışmalar devam ediyor. Güney Osetya ve Gürcistan arasındaki sorunların çözümü için son günlerde Gürcü, Oset ve Ruslardan oluşan karma komisyon bir araya gelmeye çalıştı. 17 Eylül’de Gürcistan yetkililerinin katılmadığı bir toplantı yapıldı ancak elle tutulur bir sonuç elde edilemedi.

Güney Osetya bağımsızlık yolundaki kararından taviz vereceğe benzemiyor. Batı tanısa da tanımasa da 12 Kasım’da bir bağımsızlık referandumu yapılacak. Şu takdirde yapılması gereken, çıkar merkezli ve çifte standartlı uygulamaları bir kenara bırakıp Oset halkının kendi kaderini tayin etme yönündeki talebine saygı duymaktır.