Burma’nın Arakan bölgesinde yaşayan Müslümanlar ülke nüfusunun %4’lük kısmını oluşturuyorlar. Bölgede yaşayan Müslümanlara “Rohingya” ismi veriliyor. Arakan’da 1430’da kurulan İslam devletinin 350 yıl sonra Budistler tarafından yıkılmasından bu yana Müslümanlar en acımasız insan hakları ihlallerinin kurbanı oluyorlar.

İmha çalışmalarının en büyüğü 100 bin Müslüman’ın ölümü ile sonuçlanan 1942 yılındaki katliamdı. 1948’de bağımsızlığını kazanan Burma’da 1962 yılında askeri darbe ile komünist bir parti iktidar oldu ve Müslümanlara yönelik ihlaller hız kazandı. Tüm siyasi hakları ellerinden alınan Müslümanların hacca gitmek, kurban kesmek, cemaatle namaz kılmak gibi dini vecibelerini yerine getirmeleri dahi yasaklandı; camiler ve dini eğitim veren kurumları kapatıldı. 1962-1984 yılları arasında 20 bin Rohingya öldürüldü, yüzlerce kadına tecavüz edildi ve Müslümanların tüm mal varlıklarına el kondu. 1992'de 700 kadar, 1994’de 1000'den fazla Müslüman öldürüldü. Bu kısıtlamalara keyfi tutuklamalar ve işkenceler de eklenince Müslümanların çoğu Burma’yı terk etmek zorunda kaldı.

Uluslararası İnsan Hakları Federasyonu’nun raporuna göre, 1,5 milyon Rohingya nüfusu bulunan Arakan’dan son 20 yıl içinde yüz binlerce Rohingya Bangladeş’e iltica etti. 1978 yılında yaklaşık 200 bin Rohingya’ya evsahipliği yapan Bangladeş’e, 1996 ve 1999 yılları arasında tahminen 100 binden fazla Rohingya geçti. Fakir bir İslam ülkesi olan Bangladeş ise mültecileri barındırmakta zorlanıyor. BM Mülteciler Yüksek Komiserliği Bangladeş’teki Nayapara ve Kutupalaong mülteci kamplarının statüsünü tanıyor. Dom Dom Meah ise kayıtlarda görünmeyen fakat 1200 ailenin yaşadığı bir mülteci kampı. Buradaki mülteciler herhangi bir resmi destek almıyorlar ve işçilik yaparak hayatta kalma mücadelesi veriyorlar. Medecins San Frontieres (MSF) örgütü 6 Nisan’da Dom Dom Meah kampını ziyaret ederek kampın ihtiyaçlarını tespit etti ve mültecileri kaydetmeye başladı. Ülkedeki kayıtsız mülteciler Bangladeş’e 10 yıl önce gelmiş olsalar dahi ‘yeni gelenler’ olarak adlandırılarak kayıtları yapılmıyor. Bangladeş Hükümeti 1992’de başlattığı ülkeye geri dönüş programından bu yana kamplara yeni mülteci almak istemiyor.