Pakistan depreminin beşinci gününden itibaren üç buçuk ay boyunca İHH yardım görevlisi olarak Pakistan’da, dolayısıyla Keşmir’de bulunduk. Bölgeye ulaştığımızda manzara gerçekten içler acısıydı. Felaketin boyutları daha yeni yeni anlaşılıyordu. Dünya ise olup bitenin farkına varmaya çalışıyordu.

Keşmir, hem Hindistan tarafındaki Jammu ile hem de Pakistan tarafındaki Azad Keşmir ile dünyadan izole edilmiş durumda. Hindistan tarafındaki Keşmir’de Hindistan ordusunun çeşitli katliamlar gerçekleştirdiği biliniyor. Keşmir, 1947’de Pakistan ve Hindistan’ın ayrılışından beri, diğer bir deyişle İngilizlerin Hint Yarımadası’ndan fiili olarak çekilmesinden bu yana problemli bölge olarak var olageldi.

Deprem şüphesiz büyük yaralar açan, dağları beşik gibi sallayan büyük bir trajediydi. Ancak depremin umulmadık güzel yanları da oldu. Dünya kamuoyu Keşmir’i daha yakından tanıma fırsatı buldu. İki ülke arasındaki güç mücadelesinin sonucu olarak dünyadan izole olan Keşmir artık hafızalara daha net fotoğraflarla yerleşti. Onlarca, yüzlerce kuruluş, basın mensubu, delegasyon tarafından ziyaret edilen Keşmir şimdilerde daha fazla tanınan, bilinen bir yer konumunda. Bundan böyle Keşmir sorunu gündeme geldiğinde dünya kamuoyunun olaya yaklaşımı farklı olacaktır.

Deprem aynı zamanda Pakistan ve Hindistan arasındaki buzların bir nebze de olsa erimesine neden oldu. Pakistan, askeri helikopterlerle olanlar haricinde Hindistan’ın göndereceği her türlü yardımı kabul edeceğini bildirmişti. Sınır bölgesinde tıpkı bizim Suriye sınırında olduğu gibi akrabalar arası görüşmelere izin verilmiş, yardım araçlarının geçişine müsaade edilmişti.

Özellikle depremin ilk günlerinde Türkiye adına İHH ve Kızılay’ın deyim yerindeyse Pakistan’a çıkarma yapmaları iki ülke arasındaki dostluğu daha da ileri noktalara taşıdı. İHH’nın Ramazan kumanyası dağıtımı münasebetiyle bölgede olması, Kızılay adına üç uçağın ikinci gün Pakistan’a gitmesi ve daha sonra Deniz Feneri, IBS, Paktürk, Kimse Yok Mu ve diğer derneklerin bölgeye ulaşması Pakistan halkının zihnine kazınmış durumda. Pakistan ve Keşmir’de şimdi yediden yetmişe Türkiye adını duyan herkesin yüzünde tebessümler oluşuyor ve “Bizim dünyadaki en iyi dostumuz Türkiye’dir.” yorumları yapılıyor.