Hızla giden ve tekerleğin her bir dönüşünde uçuruma bir adım daha yaklaşan bir tıra benziyor Irak.   Irak’ta Nisan 2003’te başlayan işgal, ehliyet sahibi olmayan kişilerin elbirliğiyle ülkeyi uçuruma götürecek yola çıkarmalarına neden oldu. Saddam Hüseyin’in devrilmesinden önce yapılan toplantılara etnik ve mezhebi grupların çağrılmasıyla başlayan süreç, Irak’ı öyle bir ateş topuna çevirdi ki, bu ateş topunun her bir helezonu bir aileyi vuruyor, bir ocağı söndürüyor, bir çocuğu yetim bırakıyor. “Fitne öldürmekten daha şiddetlidir” ayeti, aslında yaşananları en iyi şekilde özetliyor. ABD’nin Irak’ı bölme ve bölgede hâkimiyet kurma politikalarının kurbanı Irak halkı oluyor.

Tarihsel misyonu ile İslam dünyasının adeta kalbi sayılan, hangi dilden, hangi mezhepten olursa olsun halkı Müslüman olan Irak, jeopolitik hedefler, ulusal çıkarlar gibi kavramların arkasına saklanılarak parçalanıyor. İngiltere merkezli War on Want ve New Economics Foundation adlı kuruluşların ortak hazırladığı Irak petrolleriyle ilgili rapor, savaşın nedenlerini şu cümlelerle özetliyor. “Geçen yüzyılda İngiltere ve ABD, küresel karışıklıkları, sosyal ayaklanmaları ve çevresel bozulmayı bir tarafa bırakıp, dünya petrol rezervlerini kontrol etme ve daha fazla pay kapma mücadelesine girdiler.”

ABD ve İngiltere’nin Irak’ı ele geçirme ve 115 milyar varil rezerve sahip Irak petrollerini kontrol altına alma girişimi karşısında Irak liderleri, etnik ve mezhebi ayrılıklarla zaman harcıyorlar. Kimi bölgesel ihtirasları adına federatif yapıyı dayatırken, kimi bağımsızlık hayalleriyle ülkeyi daha da alevlenen ateşin içine itiyor. Asırlardır iç içe yaşamış olan Irak halkı, şimdi aralarına ekilen fitne tohumunun yeşermesi karşısında çaresiz.

Ocak 2006’dan sonra, Irak petrollerinin işletmesi ABD ve İngiliz çokuluslu şirketlerine bırakılacak ve engel olunamazsa asıl savaş işte o zaman başlayacak. Irak’ta bir iç savaşın başlaması ihtimali çok büyük. Devlet Başkanı Celal Talabani’nin ABD’de ve İtalya’da yaptığı “Askerlerinizi çekmeniz Irak’ta bir felakete yol açar.” sözü yaklaşan tehlikeyi haber vermektedir. Irak’a yaptığımız kısa süreli gezide de işte bu tehlikeyi yerinde gözlemleme imkânı bulduk. Sokakların tank, bomba, dikenli tel çevrili yüzünü, insanların yarınlarıyla ilgili korku ve endişeli yüzleri tamamlıyordu.