200’ün üzerinde Afrikalı etnik grubu barındıran Kongo’da sular durulmuyor. Ebola virüsünün sebep olduğu ölümler, öğretmenlerin grevi ve son olarak da Ninja asilerinin yeniden harekete geçmesi hükümeti zor durumda bıraktı.

Ebola virüsüne karşı hala bir aşı bulunamadı. Virüse yakalananların %50 ila 90’ı hayatını kaybediyor. Hükümet sözcüsünün öğretmen maaşlarına zam yapamayacaklarını bildirmesi üzerine grevler başladı. Bunlar yetmiyormuş gibi bir de Ninja asileri tekrar harekete geçti. Ekim ayının ikinci haftasında başkentin Bacongo bölgesinde gizlenen Ninja asileri ile hükümet kuvvetleri arasında ağır silahların kullanıldığı çatışmalar tekrar başladı.  

Hükümet, 13 Ekim’de Ninjaları Bacongo’dan uzaklaştırmada başarısız olan polisi desteklemesi için orduya emir verdi. Çatışmaların tekrar başlamasına neden olan gelişme ise Ekim ayı başında isyancıların lideri Papaz Ntoumi olarak da bilinen Frederic Bitsangou’nun ulusal birlik hükümeti kurulmasını talep eden deklarasyonuna Başbakan Isidore Mvouba’nın hala cevap vermeyişi. Japon geleneksel savaşçılarına nispetle kendilerini Ninja olarak adlandıran Ulusal Direniş Konsülü sözcüsü Ane Philippe Bibi’nin bildirdiğine göre deklarasyonda Ntoumi, eğer hükümet isteklerini kabul ederse isyanı durduracağını ve silahları toplayacağını bildirdi. Sözcü hükümetin yavaşlığından yakınarak hükümetin çatışmayı bitirecek çözüm bulmak yerine senato seçimlerini yaptığını ifade etti.         

Ninjalar şimdi çözüm için çevre ülkelerdeki gelişmeleri örnek gösteriyorlar. Sudan’da siyasi anlaşmadan sonra isyancıların lideri John Garang’a hükümette bir makam verildiğini,   Fildişi Kıyısı’nda ve Demokratik Kongo Cumhuriyeti’nde anlaşma imzalandıktan sonra isyancıların hükümette yer aldığını ifade eden Ninjalar, Kongo Cumhuriyeti’nin de bu şekilde bir anlaşmayı kabul etmesini istiyorlar.

Kongo, dünyada en fazla dış borcu olan ülkelerden birisi. Afrika kıtasının en fazla petrol üreten ülkelerinden biri olan ve uranyum, bakır, altın, elmas, magnezyum ve doğal gaz gibi ciddi kaynaklara sahip Kongo’nun 3 milyon nüfusu beslemek için dış borçlara bağımlı olması kadar garip bir durum olmasa gerek.

Ne Fransız sömürgeciliği, ne de Marksist hükümetler Kongo’nun derdine deva olamadı. Büyük Kongo Krallığı’nın çocukları şimdi de küçük demokrasiler yüzünden acı çekmeye devam ediyor.