AFRİKA: Afrikanın Bitmeyen Çilesi: Açlık PDF Yazdır E-posta
Yazar Mustafa Efe   
Batı Afrika’dan sonra şimdi de AIDS oranının en yüksek olduğu Güney Afrika ülkeleri açlık tehlikesiyle karşı karşıya. 2004-2005 döneminde yağışların az olması Güney Afrika’nın merkez bölgelerinin çoğunda ürün miktarlarının az olmasına yol açtı. Bu durumdan en çok etkileneler ise Mozambik, Zimbabve, Güney ve Orta Malavi, Güney Afrika Cumhuriyeti’nin kuzeyi, Kuzey Namibya, Güney Angola, Zambia ve Lesotho oldu. BM Genel Sekreteri Kofi Annan, Afrika Kalkınma Bankası, AB ve 27 ülkenin devlet başkanlarına mektup yazarak Güney Afrika bölgesinde milyonlarca insanın açlık tehlikesiyle karşı karşıya kalacağı uyarısında bulundu ve acil yardım talebinde bulundu.

    Güney Afrika ülkelerinde gerekli tedbirler alınmazsa 11 milyonun üzerinde insan, açlık tehlikesiyle karşı karşıya kalacak. Gıda yetersizliği ve kurak sezon nedeniyle yiyecek fiyatları Malavi başta olmak üzere Güney Afrika ülkelerinde gittikçe yükseliyor. 4,6 milyon Malavili bu yıl açlık tehlikesiyle karşı karşıya. Ülkenin en önemli yiyecek maddesi olan mısır üretiminin dramatik bir şekilde düşmesi üzerine yiyecek stokları kısa sürede tükenen aileler gıda ihtiyaçları için marketlere bağımlı hale gelmiş durumdalar.          Tehlikenin en yüksek olduğu ülkelerden biri olan Zimbabve’de ülkenin ihtiyacı olan ürünün sadece üçte biri elde edilebildi. Resmi Herald gazetesinde hükümetin mısır ve buğday ithal ettiği, fakat bunun da yeterli olmadığı, 428 bin kişinin acil yardıma muhtaç olduğu bildiriliyor. Zaten AIDS ve diğer hastalıklardan dolayı ülkede her beş çocuktan biri yetim. Dünya Gıda Örgütü’ne göre Zambia’da 185 bin, Svaziland’da 227 bin, Lesotho’da 445 bin kişinin acil gıdaya ihtiyacı var.

           Açlık Erken Uyarı Sistemleri Ağı (FEWS NET) ülkelerin kullanılabilir kaynaklarının çok yetersiz olduğunu açıkladı. Halbuki Güney Afrika bölgesi zengin alüvyonlu toprakları çok fazla olan bir bölge. Zimbabve bundan beş-altı yıl evvel bölgenin en fazla tarım ürünü ihraç eden ülkelerinden biri idi. Aslında bölgedeki gıda sıkıntısının temel sebebi, ülkelerin kendi kaynaklarını kendilerinin kullanamaması, genetik müdahaleye uğramış tohumlar ve tarım konusunda yetersiz bilgi. Afrika kıtasının en büyük petrol üreticisi Angola’dan çıkan petrolun %98’i ABD’ye gidiyor. Namibya ve Bosvana’dan her yıl 3,000 ton et Avrupa’ya gidiyor. Malavi’nin tarlalarında üretilen en güzel çay, tütün ve kahve, İngiltere’ye gidiyor. Batı, müdahaleleriyle ve yerel liderler eliyle Afrika’yı sömürmese, Afrika ülkelerinin gıda sıkıntısı ve açlık tehlikesi büyük ölçüde aşılacak.


 
< Önceki   Sonraki >