Ülkemizde çok az bilinen Moritanya, resmi adıyla Moritanya İslam Cumhuriyeti, bir Kuzeybatı Afrika ülkesidir. Batısında Atlas Okyanusu, güneybatısında Senegal, güneydoğu ve doğusunda Mali, kuzeydoğusunda Cezayir, kuzeyinde ise Batı Sahra yer alır. Yüzölçümü olarak dünyanın 29’uncu büyük ülkesi olan Moritanya, Mısır ile yaklaşık aynı büyüklüktedir. Resmi dili Arapça olan, 3,1 milyon nüfuslu ülkede Fransızca ikinci resmi dildir.

1925 yılında Bosanska Kruba şehrinde doğan Aliya İzzetbegoviç Saraybosna’da büyüdü. 1943 yılında Alman Erkek Lisesi’ni bitiren Aliya II. Dünya Savaşı boyunca faşist ideolojiye, daha sonra ise komünist ideoloji ve uygulamalarına karşı çıkarak Mladi Müslümani (Genç Müslümanlar) isimli, kolej ve üniversite öğrencilerinden oluşan ve Bosnalı Müslümanları II. Dünya Savaşı sırasında yaşanan biyolojik soykırımdan; savaş sonrasında ise manevi soykırımdan kurtarmak amacını güden bir organizasyonun kurucusu oldu.

Çocuk istismarı; çocuğun sağlığını, fizik gelişimini, psikososyal gelişimini olumsuz yönde etkileyen, kendisine bakmakla yükümlü kişi veya kişiler tarafından zarar verici, kaza dışı ve önlenebilir bir davranışa maruz kalmasıdır.

Çocuk istismarı konusunda çok fazla tanım yapılabilse de en kapsamlı tanım, 1985 yılında Dünya Sağlık Örgütü tarafından konunun uzmanları tarafından yapılan tanımdır:

18 Ağustos 2008 günü Pervez Müşerref, televizyondan yayınlanan konuşmasında istifasını ilan etti. 1999’da kansız bir darbe ile dönemin başbakanı Nevaz Şerif’i devirmiş ve tüm dizginleri eline almıştı.

Tarihi ya deliler yazıyor ya da dahiler. Ama maalesef Kafkasya’nın nasibine hep deliler düşüyor. Güney Osetya’ya saldırı ile patlak veren son savaş, uluslararası düzene yeni bir şekil verme potansiyeline sahip olsa da ardındakinin dahi olduğunu düşünmek delilik olur. Kuşkusuz 7 Ağustos 2008 tarihi, bölge ülkeleri kadar küresel aktörler açısından da tarihsel dönüm noktalarına işaret ediyor. Gürcü-Oset ya da Gürcü-Abhaz çatışmasının üst perdedeki aktörlerinin Rusya ve ABD olduğundan kuşku yok. Bir de yedekteki aktörler var: Amerikan projelerinin taşeronluğunu üstlenmiş Türkiye ve Ukrayna. Tabii bir de ABD’yi de yönlendiren İsrail... Rusya ise bölgenin büyük ağabeyi olarak tek başına aktör. Tarihte Kafkasya ile ilgilenmiş olan İran ise son dönemde ilgisini Azerbaycan ve Ermenistan’la sınırladığından dolayı değerlendirme dışı.

Almanya, II. Dünya Savaşı’ndan sonra çok sayıda işçi göçü almasına rağmen, vatandaşlık yasasında uzun süre bir değişiklik yapmadı. Hep, gelen işçilerin bir gün geri döneceklerini varsaydı. Geri dönüşün olmayacağını çok geç de olsa kabullendikten sonra yeni bir vatandaşlık yasası kaçınılmaz oldu.

Afrika, 1980’li yıllarda kıtada yaşanan büyük kuraklık ve buna bağlı sebeplerden kaynaklanan toplu ölümlerle dünya kamuoyunun gündeminde yer almaya başladı. Bu yıllardan sonra da dönem dönem -bazen yoğun bir şekilde- kıtadaki kuraklık, açlık, bulaşıcı hastalıklara bağlı ölümlerle ilgili yayınlanan istatistikler, dünya kamuoyunda düzenli olarak yer buluyor. Kıtaya dair yayınlanan bu istatistiki veriler ile buradaki insani durumun her yıl daha da kötüye giden bir grafik izlediğine tanıklık ediyoruz.

Güneydoğu Asya’da Çin Denizi ile Büyük Okyanus arasında yer alan Mindanao, Sulu, Palavan, Basilan ve Tavi Tavi adaları, İslam’ın bölgede uzun yıllardır yaşandığı coğrafyalardır. Bölgenin Müslüman halkı için kullanılan Moro ismi, Katolik İspanyolların başlangıçta Faslı ve Endülüslü Müslümanlara verdikleri, Müslüman anlamındaki “moor”dan geliyor. Bangsamoro ise “Müslümanların diyarı” anlamında kullanılıyor. Dolayısıyla Müslümanların yaşadıkları adalar Bongsamoro olarak anılıyor. Bugün bu adalarda 10 milyonun üzerinde Müslüman yaşarken tüm Filipinler’de bu sayı 12 milyonu buluyor.

1967 yılında işgal ettiği Kudüs’ün demografik ve fiziki yapısında aradan geçen 40 yıl içinde büyük değişiklik yapan ve kenti ebedi başkenti ilan eden İsrail, bu yöndeki çabalarında yeni bir aşamaya geçti. Bu aşama, yasal kurumları kapatmaya varan ve 2020 yılını kendine hedef olarak koyan bir yıkım stratejisi. 

Cenevizli gemici Kristof Kolomb, 3 Ağustos 1492’de Santa Maria, Pinta ve Nina gemilerine aldığı 39 tayfasıyla Atlantik’in karanlık sularına doğru açıldı. Hispaniola adını verdikleri, bugün Haiti ve Dominik Cumhuriyeti’nin ortaklaşa paylaştığı ada, yerlilerle ilk karşılaştıkları yerdi.

Afganistan’da sivil ölümleri artıyor
İnsan Hakları İzleme Örgütü (Human Rights Watch) tarafından eylül ayında yayımlanan raporda, 2008 yılında, Afganistan’da, ABD ve NATO’nun hava saldırıları sonucu gerçekleşen sivil kayıpların geçtiğimiz yıla göre üç kat arttığı belirtiliyor. 2007 yılında resmi olarak 321 Afganlı sivilin ABD ve NATO hava saldırılarında hayatını kaybettiği açıklanmıştı. 2008 yılının ilk yedi ayında da 540 sivilin ABD ve NATO kuvvetleri tarafından “yanlışlıkla” öldürüldüğü, bu ölümlerin 119’unun hava saldırıları sonucunda olduğu açıklanmıştı. Raporda, ABD ve NATO güçlerinin Afgan direnişçilere karşı yürüttükleri operasyonlarında hava saldırılarını arttırdıkları ve bu saldırılarda sivil hedeflerin gözetilmediği vurgulanıyor. ABD ve NATO kuvvetleri tarafından geçtiğimiz temmuz ayında bir düğün yerine yapılan saldırıda 47 kişi hayatını kaybetmiş, bu olay Afgan kamuoyunda büyük tepki yaratmıştı. Yine ağustos ayında Herat’ın Azizabad bölgesinde düzenlenen hava saldırılarında da çoğunluğu kadın ve çocuk 90 sivil hayatını kaybetmişti.

Hak, insana belli bir yaşa ulaştığında verilmez. Her insan, yaşına, cinsiyetine, ırkına, rengine bakılmaksızın temel insan haklarına sahiptir. Oysa bugün dünya üzerinde milyonlarca çocuk ne çocuk olduğunun ne de herhangi bir hakkı olduğunun bilincinde. Temel insan haklarını yalnız kendileri için varsayanlar tarafından istismar edilen, sömürülen milyonlarca çocuğa her geçen gün yenileri ekleniyor. Çocuklar fabrikalarda, maden ocaklarında en ağır işlerde çalıştırılıyor, ellerine silah verilip savaşlara sürülüyor, fiziksel ve duygusal tacize maruz kalıyorlar. Bu ayki dosya konumuz “Çocuk İstismarı”. Çocuğu bir sömürü aracı olarak gören zihniyetin savaş, işgal ve doğal afetler gibi kriz ortamlarını kullanarak savunmasız kalan çocukları sömürmesinden bahsediyoruz. Dünyanın gözü önünde, kriz bölgelerinde yaşanan otorite eksikliğini fırsat bilen insan ticareti şebekeleri, organ mafyaları veya misyoner kuruluşlar tarafından çocuklar kaçırılıyor ve istismar ediliyor.