Terörle savaşın tarihçesi ve geleceği hakkında, son beş yılı kapsayan 11 Eylül sonrası süreç içerisinde çok fazla şey yazıldı ve tartışıldı. Ancak, terörle savaşta alındığı iddia edilen yol tam bir muamma. Bir yol kat edildiği muhakkak; fakat bu yolun terörde mi, savaşta mı, yoksa terörle savaşta mı kat edildiği, durulan cepheye göre değişen bir durum. Artan neydi, bu savaşla neler azaldı? Dünya artık beş yıl öncesine kıyasla daha güvenli bir yer mi acaba? Bir değerlendirme için önce bunların tartışılması gerek. Ancak şiddete misli şiddetle karşılık verilerek yine ‘şiddetin’ ortadan kaldırılmaya çalışıldığı bir savaş bu. İlk bakışta şaka gibi gelse de, terörle savaşa dair birkaç istatistik bile, bunun hiç de şaka olmadığını bize gösteriyor.

11 Eylül sonrasında ABD’nin terörizme savaş açması ve demokratikleşmenin bayraktarlığını üstlenmesiyle Ortadoğu’da her dağın arkasında bir bin Ladin, her taşın altında bir kimyasal silah aranmaya başlandı. Ama elbette ki bu arayışın bir bedeli vardı. Usame bin Ladin’i bulmak için ABD yılda 200 milyar dolar sarf ederken terörle savaş için şimdiye kadar 500 milyar dolar harcadı. Ne var ki, işin insani yönü daha dramatik boyutlara varmış durumda. ABD’nin terörle mücadelesinde, teröristleri yok etme savaşında, 180 bin kişi öldü, 4.5 milyon kişi de mülteci durumuna düştü. Ancak hala umut vardı. ABD önemli adımlar atmıştı. 3.000 kişinin katillerini yakalamaya ramak kalmıştı. Zafer yakındı.

ABD, Afganistan’da NATO askerlerinin halen öldürüldüğü, Irak’ın iç savaşa girdiği ve sadece Ladin’in diyar diyar gezdiği Asya ve Ortadoğu topraklarında değil, Avrupa’da, her yerde şiddetin giderek arttığı ve Latin Amerika’nın da dize getirilmesi gereken bir çocukmuş gibi sürekli “tehdit göreceği tehdidi” ile diken üstünde tutulduğu bu “zafere” -zafer eğer güvensizliğin ve şiddetin zaferiyse- evet, artık daha yakın.

Hatırlanacaktır ki Bush İran’ı şer üçgeninin bir parçası ilan etmişti. Bu Amerikan tarihinde ilk defa olmadı, bu gidişle şer üçgeni daha da genişleyecek gibi gözüküyor. Öte yandan Chavez de, BM toplantısında Bush’u şeytan ilan etti. Görünen o ki, terörle savaşarak girdiğimiz yirmi birinci yüzyıl, şeytanların yüzyılı olacak. Bu da bizim yirminci yüzyıldan getirdiklerimizin bir hediyesi olsa gerek.