Kuzey Kore, Ağustos başında meydana gelen sel felaketinin yaralarını sarmaya çalışıyor. İki buçuk milyon kişinin evsiz kaldığı felakette ölen ve yaralananların sayısı hala net olarak tesbit edilemezken, tahminler onbinler ile yapılıyor. Ülke nüfusunun %10’undan fazlasının felaketten ciddi şekilde etkilendiği belirtiliyor.

Kuzey Kore’nin yaşadığı sel felaketi, uluslarası insani yardım konusunda önemli gerçeklerle yeniden yüzleşmemizi sağladı. Kuzey Kore yönetimi, felaket sonrası hasarın boyutlarını uzun süre gizli tuttu. Bu süreçte başlıca destekçisi ise Kızıl Haç idi. Kısa süre sonra Good Friends’in ısrarlı çabaları ile felaketin boyutları uluslararası medyaya duyurulabildi. Kuzey Kore bu kez, ülkenin yaralarını kendi başına sarabileceğini savunarak yetkililerine uluslararası yardım talebinde bulunma izni vermedi. Yönetim, rejim politikası gereği kendi halkını mağdur bırakmayı göze aldı.

Bir diğer önemli nokta ise Kuzey Kore’nin yaptığı füze denemelerinden sonra komşusuna yardımları kesmiş olan Güney Kore’nin, felaket sonrasında yeniden yardıma başlamış olması.

Uluslararası haber kaynakları, sel felaketi haberini Kuzey Kore’nin avantajlı konuma geçmesine ve nükleer füze denemeleri sonrasında maruz kaldığı ambargoların son bulmasına vesile olduğu yorumu ile yayınladılar.

Bu felaketle gün yüzüne çıkan bir diğer insani dram ise ABD’den geldi. ABD, bölgeye yardım konusunda her zamanki paranoyak bahanesini yeniden fütursuzca savunmaktan rahatsız olmadı. Süper güç, milyonlarca insanın evsiz kaldığı felaket sonrasında, nükleer ve kimyasal güce sahip olduklarını iddia ettiği Kuzey Kore’ye yollayacağı yardımın ihtiyaç sahiplerine ulaşmamasından ‘endişe ettiklerini’ söyleme pervasızlığına düşerek yardımda bulunmayı reddettiğini açıkladı.

Neticede gördüğümüz, bir yanda insanlık dramı yaşanırken, diğer yanda güç sahiplerinin uluslararası politik hesaplarının ve siyasi kaygılarının “insanlık” ve “ahlak” gibi kavramları yine gölgede bırakması oldu.