Siyonist işgal rejimi İsrail’in, Filistin ve Lübnan’da eş zamanlı olarak sürdürdüğü yasa dışı saldırılar, öteden beri ABD ile birlikte yürüttükleri sistemli gerginlik politikasının en önemli ayağını oluşturuyor. Daha önceki aylarda İran ve Suriye’ye yönelik saldırı tehditlerinde bulunan Siyonistler, ABD’den aldıkları onayla bu operasyonun ilk aşamasını başlatmış görünüyorlar.

İsrail ve Amerika’nın önümüzdeki 10 yıllık süreçte Irak tarzı bir darbeyle yok etmek istedikleri ülkelerin başında Suriye geliyor. Suriye’ye yönelik planları için en önemli sıçrama tahtası durumundaki Lübnan’ı kontrol altına alma çabası içerisindeler. Bu amaçla BM’yi harekete geçiren Washington yönetimi, bundan bir buçuk yıl kadar önce tek bir kurşun dahi harcamadan Suriye birliklerini bölgeden çıkarmayı başarmıştı. Lübnan’daki ikinci pürüz olan Hizbullah’ı tasfiye etmek üzere geçen yıl BM Güvenlik Konseyi’nden benzer bir karar çıkaran Amerikan yönetimi, bunu Lübnan yönetimi üzerinde baskılarını arttırarak hükümet eliyle yapmayı planlamıştı. Bununla yetinmeyen Batılılar, bir taraftan da son bir yıldır Lübnan’daki Hıristiyanları silahlandırmaya başladılar. Suriye’nin çekilmesinin ardından hapisteki bazı Hıristiyan milis liderlerini serbest bıraktıran ABD, Hizbullah karşısında denge oluşturmak amacıyla Hıristiyanların silah gücünü arttırmaya koyuldu.

Ancak son bir yıl içinde yaşananlar, emperyalistler açısından küçük taktiklerin istenen sonuçları vermeyeceğini gösterdi. Lübnan Hükümeti’nin Hizbullah’ı tasfiye etmemesi, Lübnan’da Hıristiyan grupların kendi içlerinde parçalanmış olmaları, Filistin’de Hamas’ın iktidara gelmesi, İran’a yönelik uluslararası baskıların istenen boyutlarda olmaması, Suriye’de istenen rejim değişikliğinin uzayacağının anlaşılması, ABD’yi ve İsrail’i harekete geçirdi. Askerlerin kaçırılmış olması, onlar açısından gerekli bahaneyi de oluşturunca, denklemi tamamlamak üzere silahlar konuştu.

İsrail ve ABD ikilisinin şimdiki hedefi ise çatışmayı bölgesel hale getirmektir. Suriye’ye saldırı için gerekli zeminin oluşturulması ve sonrasında İran’a yönelik saldırı için gerekli bahanenin olgunlaştırılması birkaç yıl alabilir. Bütün bu süre içinde bölge insanının kanı akmaya devam ederken, tüm bölgenin “Iraklaştırılması” süreci devam edecek. Tüm bölge kaosa teslim olduğunda ise, her türlü müdahale için zemin müsait hale gelmiş olacak. Bundan sonraki adımda, hali hazırda Batılı stratejistlerin zihinlerindeki yeni haritaların hayata geçirilmesine sıra gelecek ki, asıl çatışmaların o zaman yaşanması kaçınılmaz.