Geçtiğimiz sene Mayıs ayında Özbekistan’ın doğusunda yer alan Andican’da, Özbek güvenlik güçlerince, ülkedeki adaletsizlik, baskı ve sefaleti protesto eden halkın üzerine ateş açarak yaklaşık 1000 kişinin ölümüne neden olan katliamın üzerinden tam bir yıl geçti. Sokakları kan gölüne çeviren olay, katliamın gerçekleştiği meydandaki mermi izlerinde ve protestolara katılıp olaydan şans eseri kurtulanlarla katliamda yakınlarını kaybedenlerin zihinlerinde bütün canlılığıyla yaşamaya devam ediyor.

Birinci yıldönümünde Andican’da ölenlerin yakınları anılarını acı bir şekilde tazelerken olayın müsebbipleri hiçbir şey olmamış gibi davranmayı sürdürüyor. Katliam suçlusu olarak Ekremiler grubunu hedef göstererek kendisini aklamaya çalışan Kerimov yönetimi, insan hakları örgütlerinden gelen, tarafsız bir komisyon tarafından sorgulanma çağrılarını sürekli reddederek suçluların cezalandırılması istemlerine kulak tıkıyor. Sergilediği bu tutumdan dolayı Avrupa Birliği’nin 2005’in Aralık ayında Özbekistan’a ekonomik ambargo başlatmasına ve katliamdan sorumlu tuttuğu on iki üst düzey hükümet yetkilisine bir yıllık vize yasağı getirmesine rağmen, Kerimov yönetimi zalimane uygulamalarını sürdürüyor. Geçen on iki ay içerisinde muhalif addettiği yerli ve yabancı gazetecileri, insan hakları eylemcilerini terörist oldukları gerekçesiyle tutuklamak dahil türlü yollarla saf dışı bırakan yönetim, bildiğini okumaya devam ediyor; bu noktada Batılı ülkelerin yaptırımları yeterli olmuyor.

Ülkedeki yabancı medya kuruluşlarına sıkı düzenlemeler getirerek ve birçok bağımsız yabancı medya kuruluşuyla sivil toplum örgütünü kapatarak katliam hakkındaki alternatif bilgi kaynaklarına erişimi engelleyen Özbek otoriteler, bu şekilde halk üzerinde de psikolojik baskı oluşturuyor. Andican’dakine benzer bir muameleye maruz kalacağını düşünen halk, bir yılını dolduran trajik olay hakkında fikir beyan etmekten bile çekiniyor. Tüm ülkede korku ve güvensizliğin neden olduğu bir ümitsizlik hali hüküm sürüyor.

İnsan hakları ihlalleri dosyası hayli kabarık olan ve bu olayda da halkı karşısına alan yönetimin, kendilerine belge imzalatarak, katliam suçlusunun Ekremiler olduğunu kağıt üzerinde kabul ettirdiğini söyleyen Andican kurbanlarının yakınları, bu “zorunlu suskunluk” talimatı gereği sessiz kalsa da göğe derinlerden bir yerden zalim iktidarın gitmesini temenni eden dualar yükseltiyor ve adaletin vuku bulacağı günü bekliyor.