Türkiye’de birçok kimsenin adını duymadığı, birçoğunun da haritada yerini dahi bilmediği bir ülke Moritanya. Moritanya, Afrika’da bir İslam cumhuriyeti. Üç milyonluk nüfusunun bir milyonu şair. Tarihi bağlardan dolayı Moritanlar Türkiye’yi çok seviyorlar ve yakından takip ediyorlar. Biz de İHH adına ülkede bulunduğumuzu söylüyoruz. Bayramı kendileri ile geçirmek için gelen bir Türkiyeli görmek onları çok mutlu ediyor.

Fransızlar uzun yıllar bu ülkeyi sömürmüşler. Fransızlaştırmaya karşı direnmek için, âlimler talebelerini alarak çöllere çekilmişler.  Çöllerde açtıkları mahdaralarda çok kaliteli dini ve kültürel eğitim vermişler. Bu mahdaralarda her şey ezbere dayanıyor. Dersler tamamen şiir şeklinde veriliyor. Ülkede bu kadar fazla şair olması da bundan kaynaklanıyor. Ders kitapları yerine daha çok ahşap levhalar kullanıyorlar. Sistemin bu şekilde gelişmesinde fakirliğin ve yokluğun da büyük etkisi var.

Bugün mahdaralarda yetişen gençler yeniden şehirlere dönmeye başlamışlar. Bağımsızlık sonrası post -Fransist bir dönem yaşanıyor. Mahdara mezunu gençler bürokraside ve ülkenin siyasetinde daha etkin olmaya başlamışlar.

Ziyaretimiz boyunca görüştüğümüz Moritanyalılar, İstanbul’dan geldiğimiz için bizi hilafetin başkentinden gelmiş misafirler olarak gördüler. Her biri İstanbul özlemi ile yanıp tutuşuyordu. Bu kadar İstanbul ve hilafet sohbeti olunca, ben de kendilerine “Bu mahdaralarda okutulan kitapları biz bastırıp size gönderelim.”  dedim. İstanbul’da bulunan Hilafet yayınları bu kitapları basar ve size gönderir deyince, “O zaman halifemize söyleyin kitaplara imzasını da atsın öyle göndersin.” dediler. İnsanımız gitmese de görmese de dünyada Moritanya diye bir ülke var. O ülke bizim ülkemiz oradaki insanlar bizim kardeşlerimiz.