Ahıska Türkleri’nin dramı, Gürcistan’ın Ahıska bölgesinden 14 Kasım 1944’te Kazakistan, Kırgızistan, Özbekistan gibi Orta Asya cumhuriyetlerine sürgün edilmeleriyle başlamıştır. Ahıska Türkleri, Sovyet rejimi tarafından 2 saat içerisinde zorla trenlere bindirilerek, Çeçenlerin, İnguşların, Karaçayların, Kırım Tatarlarının yaşadıkları gibi insanlık dışı şartlarda topraklarından sürülmüşlerdir. 80 binden fazla insanın tâbi tutulduğu bu zorunlu göç sırasında binlercesi açlık ve soğuk yüzünden yollarda hayatını kaybetmiştir. Daha sonra bu aileler yeni sürgünlere tabi tutularak parçalanmışlardır. Zira Ahıskalılar başta Azerbaycan, Kazakistan, Kırgızistan ve Rusya içinde olmak üzere 4.200 ayrı bölgeye dağılmış durumdadırlar. Bu insanların tehcir sırasında geride kalan malları müsadere edilmiştir. 20. yüzyılın en büyük insanlık ayıplarından biri olan bu sorun, bugüne değin çözüme kavuşturul(a)mamıştır.

Sürgünün üzerinden geçen 61 yıla rağmen, hala birbirlerinden habersiz aile fertlerinin sayısı azımsanmayacak kadar çoktur. Stalin döneminde yoğun baskı altında tutulan Ahıskalıların, komşu köydeki kardeşlerini bile görmesine izin verilmiyordu. 1953’te Stalin’in ölümünden sonra baskılar biraz hafifleyince, insanlar akrabalarını aramaya başladılar ve nerede bir Ahıskalı varsa oradan bir haber almaya çalıştılar.

Ahıskalılar 1989 yılında, kaynağı belli olmayan ve yaşayanların provokasyon olduğunu belirttiği Fergana olaylarından sonra Özbekistan’dan Rusya’ya göç ettirildiler. Bu tehcir sırasında bazı Ahıskalılar Rusya’nın Krasnodar bölgesine yerleştirildiler. Burada resmi evrakları olmadığı için evlenemeyen, oturma izinleri olmadığından iş bulamayan, mülk edinemeyen bu insanlar, bayram namazlarını kılamadıklarını ve kurbanlarını da gizlice ormanlık alanlarda kestiklerini söylüyorlar. Yağmurlu bir Ramazan bayramında, Ahıskalılara bayram dolayısıyla okulun spor salonunu tahsis eden Varenikovsky köyünün okul müdürü işten atılmakla tehdit edilmiş. Öte yandan bölgede Ahıskalıları mallarına el koyarak, tehdit ederek, sürekli tacizlerde bulunarak yıldırmaya çalışan devlet destekli gruplar da bulunuyor.

Ahıskalılar artık yıllar yılı çektikleri bu sıkıntılardan kurtulmak ve kimliklerinden taviz vermeden vatanlarına dönmek istiyorlar. Bunun için de Gürcistan’ın 1999 tarihli Avrupa Konseyi üyeliği sırasında verdiği sözü tutması gerekiyor.