Yaklaşık 15 yıldır görece sükunetin olduğu ülkede, eski Başbakan Refik Hariri’nin 2005 yılının Şubat ayında öldürülmesinin ardından hızlı bir siyasi ve askeri değişim süreci başladı. Ülkede bulunan Suriye askerlerinin geri çekilmesini de beraberinde getiren bu süreçte 10’dan fazla siyasi suikast daha yaşandı.

Lübnan iç savaşının önemli figürlerinden Hristiyan silahlı milislerin komutanı Semir Caca’nın hapisten çıkarılması ve Hristiyan grupların yeniden silahlanmaya başlaması, ülkedeki gerginliğin en önemli göstergesi. Hristiyanların silahlanmasıyla paralel biçimde Hizbullah’ın silahsızlandırılması için BM ve ABD öncülüğünde yürütülen baskı da giderek artıyor.

Bu gerilimi arttıran bir diğer gelişme de, Filistin kamplarındaki silahların toplanması ile ilgili. İsrail ve ABD’den gelen baskılar sonucunda Filistinli grupların silahlarını toplamaya kalkışan ancak başarılı olamayan Lübnan Hükümeti kampların çevresine ordu birlikleri yerleştirmek suretiyle Filistinlilerin hareketine sınırlama getirdi.

Ekim ayı içinde İHH olarak ziyaret ettiğimiz Beyrut sokaklarında neredeyse her caddenin başında asker, polis ya da özel güvenlik görevlisi 24 saat nöbet tutuyor. Olası yeni patlamalardan endişe eden Lübnan Hükümeti, güvenlik önlemlerini üst düzeye çıkardığından, yabancıların eskisi kadar rahat hareket edemediği gözleniyor. Özellikle Filistin mülteci kamplarına giriş ve çıkışlar sınırlandırılmış durumda.

Lübnan adeta ortamı patlatacak bir kıvılcım bekliyor gibi. Suriye birliklerinin çekilmesinden sonra, İsrail başta olmak üzere birçok yabancı ülke, istihbaratının Lübnan’da daha rahat provokasyon çıkarmasına zemin hazırlanmış. Birkaç kilise ya da dini figüre yönelik saldırı Lübnan’da yeni bir iç savaşı başlatacaktır. Irak’ta mezhebi ve etnik çatışmayı körükleyen ABD’nin Ortadoğu’yu istikrarsızlaştırma siyasetinin bir gereği olarak Lübnan’da da benzer bir çatışmayı körüklediği çok açık.