|
AFRİKA: Togoda etnik çatışma korkusu |
|
|
|
|
Yazar Mustafa Efe
|
15. yüzyılda Portekizlilerin, 17. yüzyılda Danimarkalıların, 18. yüzyılda İngiliz ve Fransızların, 19. yüzyılda da Almanların sömürgesi altına giren “Altın Sahil” ülkelerinden Togo, çocuk ticareti problemiyle boğuşurken şimdi de seçimlerden sonra ortaya çıkan siyasi şiddet, kaos ve huzursuzluklar içinde kıvranıyor. BM adına Fransa mandasına verilen Togo, 27 Nisan 1960'ta bağımsızlığını kazandı. 1967'de General Gnassingbe Eyadema yönetimi ele geçirdi. Eyadema, ülke nüfusunun %13'ünü oluşturan Kabiye kabilesinden. Ülkedeki çoğunluğu oluşturan Eve kabilesi ise saf dışı bırakılmış.
5 Şubat 2005'te ölen Gnassingbe Eyadema 38 yıl ülkeyi demir yumrukla yönetti. 26 Nisan'da Ulusal Bağımsız Seçim Komisyonu Faure Gnassıngbe'nin seçimleri %60'ın üzerinde oy oranıyla kazandığını açıkladı. Ancak Togolular, seçimin 40 yıl sürecek olan yeni bir aile diktatörlüğü anlamına geldiğini söylüyorlar. Seçimlerden sonra başlayan şiddet, kaos ve huzursuzluktan dolayı binlerce Togolu, çoğunluğu Gana ve Benin’e olmak üzere komşu ülkelere kaçmaya devam ediyor. Şu ana kadar 31 binin üzerinde insan kaçtı. Kaçanların çoğunluğunu ise ülkenin güneyindeki Eve kabilesinden olanlar oluşturuyor.
Seçimlerden sonra muhalefetle güvenlik kuvvetleri arasındaki çatışmalarda 30'a yakın kişinin hayatını kaybettiği resmi olarak açıklandı. Togolular İnsan Hakları Komisyonu’na göre ise 28 Mart ile 15 Mayıs arasında toplam 851 kişi öldürüldü 4,345 kişi ise yaralandı. Togo'da şu andaki durum 1994'teki Ruanda'daki katliam zamanındaki durum gibi. Bu yüzden eğer problemler çözülmezse kabilesel bir katliam tehlikesi bulunuyor.
Ülkede insanlar korku ve endişe içinde yaşıyorlar. Gana ve Benin'e geçenler genelde yakın akrabalarının bulunduğu ya da yakın kabilelerin bulunduğu bölgeleri tercih ediyorlar. Kimi yerlerde göçmen kamplarında kimi yerlerde de akraba olan kabilelerin yanında kalıyorlar. Aflao gibi bazı yerlerde de kabile şefleri tarafından misafir ediliyorlar. En büyük problemleri ise temiz içme suyu ve tıbbi malzemelerin bulunmaması.
37 etnik grubun yaşadığı Batı Afrika'nın bu küçük ülkesinde, sömürgeci geçmişin ve diktatörlüğün sebep olduğu problemlerin çözülmesi için daha epey zaman gerekiyor. Ülkede bulunan 5 milyon 681 binlik nüfusun %20'sinin üzerindeki Müslüman nüfus ise diğer Afrika ülkelerindeki birçok etnik problemde olduğu gibi burada da mümkün mertebe olayların dışında kalmaya çalışıyor. |
|
Sayı 45
ADANMIŞ HAYATLAR: İlim ve mücadele ile taçlanmış bir yaşam, işgalle sonlanan bir ses: Dr. Isam el-Raİslam dünyasının 20. yüzyılda yetiştirdiği entelektüellerden, Iraklı Alimler Birliği Başkanı Dr. Isam el-Ravi, 2006 yılında Bağdat Üniversitesi’ne gitmek üzere evinden a... İKTİBAS; Afrika'da tarım nasıl yok edilir?Afrika’da tarımın bugün içinde bulunduğu durum, büyük şirketlerin çıkarlarına hizmet eden, doktrinlere sıkı sıkıya bağlı ekonomi modellerinin koca bir kıtanın ... 45. Sayı SunuşDeğerli Okuyucularımız,Geçtiğimiz temmuz ayında, 1995 yılında Srebrenitsa’da katledilen Müslümanları anma merasimi için bölgedeydik. BM Barış ... DÜNYA GÜNDEMİ; AFRİKA: Soykırım iddialarıSudan’da çıkarlarını bir türlü sağlayamayan küresel güçler, çözümü devlet başkanını soykırım gibi çok ciddi bir suçla yargıl... İSLAM COĞRAFYASI: Sömürgeden bağımsızlığa CezayirCezayir halkı, tam 130 sene Fransa’ya her ne pahasına olursa olsun boyun eğmemekte direndi ve sonunda 1962 yılında bağımsızlığını elde etti. ... DÜNYA GÜNDEMİ; Patani: Müslümanca yaşamanın mücadelesiPatani’deki en büyük direniş grubu olan PULO lideri Kebir Abdurrahman Tenvira, Suriye’de 4 Temmuz 2008’de vefat etti....
|
