Yalan ve aldatmalarla dolu politikaların bir ürünü olan, bir halka sınırsız eziyet ve acı veren, Küba’daki hapishaneden daha sıkı korunan bir tesisin yer aldığı Diego Garcia Adası, ABD için başka bir utanç kaynağı haline geldi.
Hint Okyanusu’nda, Afrika ve Endonezya arasında kalan küçük Diego Garcia Adası’nda, ABD’nin dünyadan en çok gizlediği askeri üslerinden biri bulunuyor. Hava ve deniz kuvvetlerine ait bu devasa üs, pek bilinmese de, Irak ve Afganistan savaşlarında, ana hareket noktası olmuştu. Geçtiğimiz yıl Bush yönetimi, İran’a karşı yapılacak olası bir saldırıda kullanmayı düşündüğü Diego Garcia üssünde, bazı yenileme ve geliştirme çalışmaları yaptı. ABD yönetimi, gazetecilerin ve insan hakları araştırmacılarının şüphelendiği ancak kendisinin uzun zamandır inkar ettiği bu durumu yakın zamanda itiraf etmiş bulunuyor. Bu ada ayrıca, CIA tarafından terörist olduğundan şüphelenilen kişilerin kaçırılarak getirildiği gizli “sorgulama” programının bir parçası olarak da kullanılmıştı. Diego Garcia’daki üs hakkında çok az kişi bilgi sahibiyken, uzun süredir askeri personel haricindekilerin girişinin yasak olduğu adanın üs olarak nasıl yapılandırıldığını ise daha az kişi biliyor. ABD, üssü oluşturmak için İngiltere’nin de yardımıyla Diego Garcia ve etrafındaki Chagos takımadalarında yaşayan bütün yerlileri sürgüne gönderdi. 1968 ve 1973 yılları arasında, Amerikan ve İngiliz yetkilileri, Hint Okyanusu’nun batısında bulunan Chagos takımadalarındaki 2000 kişiyi 1200 mil uzağa gönderdi. Kökleri 18. yüzyıla dayanan Chagoslular, Moritus ve Seyşeller’de rıhtımlara bırakılarak kaderlerine terk edildi; burada yerleşik bir hayata geçebilmeleri için kendilerine hiçbir yardımda bulunulmadı ve sürgünde gittikçe yoksullaştılar. Diego Garcia Adası, diğer yönlerden de “öteki Guantanamo” oldu. Yalan ve aldatmalarla dolu politikaların bir ürünü olan, bir halka sınırsız eziyet ve acı veren, Küba’daki hapishaneden daha sıkı korunan bir tesisin yer aldığı Diego Garcia, ABD için başka bir utanç kaynağı haline geldi. Chagosluların ataları, daha önce yerleşimin olmadığı Chagos takımadalarına, 18. yüzyılın sonlarında Franko-Moritanlar tarafından işletilen Hindistan cevizi çiftliklerinde zorla çalıştırılmak üzere Afrika ve Hindistan’dan köle işçiler olarak getirildikleri zaman yerleşti. İki yüzyıla yakın bir sürede bu kozmopolit grup, bağımsız bir topluma doğru gelişme gösterdi ve Ilois toplumu olarak anılmaya başlandı. Birçoklarının “kırsal yaşantının hüküm sürdüğü” yerler olarak tanımladığı adalarda 20. yüzyılın ortalarından itibaren insanların yaşamları güvenliydi. Genel iş istihdamının ve çeşitli sosyal güvenlik haklarının sağlandığı adalarda, düşük maaş alanlar için barınma, eğitim, sigorta, cenaze servisi ve basit sağlık hizmetleri de ücretsiz olarak veriliyordu. Bu durum, Diego Garcia’nın Amerikan askeri yetkilileri tarafından “askeri bir üs için mükemmel bir yer” olarak tespit edildiği 1950’li yılların ortalarına kadar devam etti. Birçok açıdan Diego Garcia’nın oluşturulmasının altındaki fikir, bugünün “su yüzeyindeki nilüferler (lilly pad basing strategy)” misali izlenen üsleşme stratejisinin sinyallerini vermişti: Sömürge imparatorluklarının dağılmasıyla beraber, denizaşırı ülkelerde bulunan Amerikan üslerine karşı yükselen kamuoyu muhalefeti ve yerel hükümetlerden gelen tahliye tehditleri, ulusal güvenlik yetkililerini endişelendirdi. Yetkililer aynı zamanda, Ortadoğu’da ve bağımsızlığını kazanan eski sömürge bölgelerinin çevresinde Amerikan nüfuzunu artırmak için, Hint Okyanusu’na askeri güçlerin yerleştirilmesini istiyorlardı. Bunun sonucunda, Amerikan Deniz Kuvvetleri’nin “Stratejik Ada Konsepti” olarak adlandırdığı, Amerika ve onun Batılı müttefiklerinin gelecekte askeri üs olarak kullanabileceği, nüfusun az olduğu, stratejik açıdan önemli küçük adaları tespit etme ve yerel tehditlerden arındırma kararına varıldı. İran Körfezi, güney Afrika ve güney Asya’daki potansiyel çatışma alanlarına görece yakınlığı, iniş pistini ve filoları muhafaza etmeye uygun limanlarıyla ve yok edilmesi pek dikkat çekmeyecek küçük nüfusuyla Diego Garcia, ele geçirilecek öncelikli hedef olarak öne çıktı. 1960’ta Amerikan Deniz Kuvvetleri, İngiliz hükümetiyle Diego Garcia üzerine gizli görüşmelere başladı. Sonraki birkaç yıl içinde Amerikan yetkilileri İngilizlerle anlaşarak adanın İngiliz Hint Okyanusu Toprakları olarak askeri bir koloniye dönüştürülmesini ve gizli belgelerin gösterdiği üzere, Diego Garcia üzerinde “yerel sakinler olmaksızın tam hakimiyet” sahibi olmayı garantilediler. 1968’den itibaren yapılan idari düzenlemelerle, Chagos’tan tatil ya da tedavi gibi nedenlerle ayrılarak Moritus’a gitmiş olan ada sakinlerinin evlerine dönmeleri engellendi ve 1200 mil uzakta tek başlarına bırakıldılar. İngiliz yetkililer daha sonra adalara yapılan malzeme ikmalini sınırlamaya başladı ve giderek daha fazla Chagoslu, gıda ve ilaç yetersizliği yüzünden adayı terk etti. Daha sonra, Amerikan yetkilileriyle iş birliği içinde olan İngilizler, en az beş nesildir Chagos’ta yaşayan halkın, sözleşmeli geçici işçiler olarak gösterildiği halkla ilişkiler planını uygulamaya koydu. 1971’de Amerikan Deniz Kuvvetleri, Diego Garcia’da inşa çalışmalarına başladı ve İngilizlerden, adanın yerlilerden tamamen temizlenmesini istedi. İlk olarak, Diego Garcia’daki İngiliz ajanları ve Amerikan askerleri, Chagosluların evcil köpeklerini toplayarak gazla zehirledi ve sahiplerinin gözleri önünde yaktı. İngiliz ajanları daha sonra, yerlileri, tıklım tıklım dolu olan kargo gemilerine binmeye zorladı ve onları Moritus ve Seyşeller rıhtımlarında bıraktı. Chagoslulara hayatlarını yeniden kurmaları için hiçbir yardımda bulunulmadı. Bugün sayıları 5000 civarında olan Chagoslular hâlâ sürgünde ve fakirlik içerisinde yaşam mücadelesi veriyor. Chagoslular sürgüne gönderilirken, Diego Garcia Adası’ndaki üs ise Pentagon tarafından Amerikan Kongresi’nin onayına basit bir iletişim tesisi olarak sunuldu. Ama önceden tasarlandığı gibi üs daha sonra oldukça genişletildi. 1973 Arap-İsrail Savaşı’nda uçakların kalkışı için ana üslerden biri olarak kullanıldı. İlerleyen yıllarda Diego Garcia üssü, Ortadoğu’daki Amerikan askeri gücünün geniş ölçüde kontrol edildiği merkezlerden biri oldu. Üs, Irak ve Afganistan’daki savaşlarda da kritik rol oynadı. 2001 Eylül’ünde gerçekleşen saldırıların ardından Amerikan askeri yetkililerinin gözünde daha çok değer kazandı. 11 Eylül’ü izleyen birkaç hafta içinde, Pentagon adaya 120 dönümlük, “Adalet Kampı” adında yeni bir tesis kurmaları için 2000 kişilik hava kuvvetleri personeli gönderdi. 2007 başlarında, Bush yönetimi İran’a karşı söylemlerinin tonunu yükseltip yeni bir işgal için tehditler savururken, Savunma Bakanlığı, adada yeni bir denizaltı üssü kurulması için 31,9 milyon dolarlık bir anlaşma yaptı. Bu arada askeri kuvvetler de, olası bir savaşta kullanılmak üzere adaya yakıt ikmaline başladı. Öte yandan Chagoslular, sürgün edildiklerinden bu yana ana vatanlarına dönebilmek ve uygun bir tazminat bedeli alabilmek için sokaklara dökülerek protesto gösterileri ve açlık grevleri yaptılar, dilekçeler topladılar. Son yıllarda, Amerikan ve İngiliz hükümetlerini, daha önceki yıllarda görev yapmış kişiler ve askeri yetkililer de dahil olmak üzere mahkemeye verdiler. Şimdiye kadar Amerikan mahkemeleri, bir yargıcın ifadesiyle, “davalıların uygun olmayan bir biçimde yanlış yere yerleştirilmeleri” hususunda görevlilerin ya da askeri yetkililerin suçlu olduğu yönünde hiçbir karar almadı. ABD hükümeti ise ısrarla, Chagosluların durumuyla ilgili hiçbir sorumluluğu olmadığını iddia ediyor. İngiltere’de ise ada halkı İngiliz hükümetine karşı üç ana zafer kazandı. 2000’de, 2006’da ve 2007’de olmak üzere üç defa Yüksek Mahkeme, ada halkının sürülmesinin İngiliz kanunlarına aykırı olduğuna karar verdi. Haziranda ada halkı, İngiltere’nin en yüksek hukuk mercii olan Lordlar Kamarası’na, ana vatanlarına dönüş hakları için başvuracak. Olumlu bir kararın çıkması durumunda Chagos’a geri dönüş yolu açılmış olacak.
David Vine, “Other Guantanamo”, 3 Nisan 2008, Foreign Policy in Focus, http://www.fpif.org , Amine Tuna tarafından kısaltılarak Türkçeye çevrilmiştir.
Hak, insana belli bir yaşa ulaştığında verilmez. Her insan, yaşına, cinsiyetine, ırkına, rengine bakılmaksızın temel insan haklarına sahiptir. Oysa bugün dünya üzerinde milyonlarca çocuk ne çocuk olduğunun ne de herhangi bir hakkı olduğunun bilincinde. Temel insan haklar...
Afganistan’da sivil ölümleri artıyor İnsan Hakları İzleme Örgütü (Human Rights Watch) tarafından eylül ayında yayımlanan raporda, 2008 yılında, Afganistan’da, ABD ve NATO’nun hava saldırıları sonucu gerçekleşen sivil kayıpların geçtiğimiz...
Cenevizli gemici Kristof Kolomb, 3 Ağustos 1492’de Santa Maria, Pinta ve Nina gemilerine aldığı 39 tayfasıyla Atlantik’in karanlık sularına doğru açıldı. Hispaniola adını verdikleri, bugün Haiti ve Dominik Cumhuriyeti’nin ortaklaşa paylaştığı ada, yerlilerle ilk karşıla...
1967 yılında işgal ettiği Kudüs’ün demografik ve fiziki yapısında aradan geçen 40 yıl içinde büyük değişiklik yapan ve kenti ebedi başkenti ilan eden İsrail, bu yöndeki çabalarında yeni bir aşamaya geçti. Bu aşama, yasal kurumları kapatmaya ...
Güneydoğu Asya’da Çin Denizi ile Büyük Okyanus arasında yer alan Mindanao, Sulu, Palavan, Basilan ve Tavi Tavi adaları, İslam’ın bölgede uzun yıllardır yaşandığı coğrafyalardır. Bölgenin Müslüman halkı için kullanılan Moro ismi, Katolik İs...
Afrika, 1980’li yıllarda kıtada yaşanan büyük kuraklık ve buna bağlı sebeplerden kaynaklanan toplu ölümlerle dünya kamuoyunun gündeminde yer almaya başladı. Bu yıllardan sonra da dönem dönem -bazen yoğun bir şekilde- kıtadaki kuraklık, açlık, bula...
Almanya, II. Dünya Savaşı’ndan sonra çok sayıda işçi göçü almasına rağmen, vatandaşlık yasasında uzun süre bir değişiklik yapmadı. Hep, gelen işçilerin bir gün geri döneceklerini varsaydı. Geri dönüşün olmayacağını &ccedi...
Tarihi ya deliler yazıyor ya da dahiler. Ama maalesef Kafkasya’nın nasibine hep deliler düşüyor. Güney Osetya’ya saldırı ile patlak veren son savaş, uluslararası düzene yeni bir şekil verme potansiyeline sahip olsa da ardındakinin dahi olduğunu düşünmek deli...
18 Ağustos 2008 günü Pervez Müşerref, televizyondan yayınlanan konuşmasında istifasını ilan etti. 1999’da kansız bir darbe ile dönemin başbakanı Nevaz Şerif’i devirmiş ve tüm dizginleri eline almıştı. ...
Çocuk hakları, dünya üzerindeki tüm çocukların doğuştan sahip olduğu eğitim, sağlık, barınma haklarının ve fiziksel, duygusal ya da cinsel sömürüye karşı korunma gibi haklarının kanunlarla korunmasıdır. ...
Çocuk istismarı konusunda çok fazla tanım yapılabilse de en kapsamlı tanım, 1985 yılında Dünya Sağlık Örgütü tarafından konunun uzmanları tarafından yapılan tanımdır: ...
Çocuk istismarı; çocuğun sağlığını, fizik gelişimini, psikososyal gelişimini olumsuz yönde etkileyen, kendisine bakmakla yükümlü kişi veya kişiler tarafından zarar verici, kaza dışı ve önlenebilir bir davranışa maruz kalmasıdır. ...
1925 yılında Bosanska Kruba şehrinde doğan Aliya İzzetbegoviç Saraybosna’da büyüdü. 1943 yılında Alman Erkek Lisesi’ni bitiren Aliya II. Dünya Savaşı boyunca faşist ideolojiye, daha sonra ise komünist ideoloji ve uygulamalarına karşı çıkarak Mladi M...
Ülkemizde çok az bilinen Moritanya, resmi adıyla Moritanya İslam Cumhuriyeti, bir Kuzeybatı Afrika ülkesidir. Batısında Atlas Okyanusu, güneybatısında Senegal, güneydoğu ve doğusunda Mali, kuzeydoğusunda Cezayir, kuzeyinde ise Batı Sahra yer alır. Yüzölç&...
Hak, insana belli bir yaşa ulaştığında verilmez. Her insan, yaşına, cinsiyetine, ırkına, rengine bakılmaksızın temel insan haklarına sahiptir. Oysa bugün dünya üzer...
Ülkemizde çok az bilinen Moritanya, resmi adıyla Moritanya İslam Cumhuriyeti, bir Kuzeybatı Afrika ülkesidir. Batısında Atlas Okyanusu, güneybatısında ...
Diego Garcia Adası, diğer yönlerden de “öteki Guantanamo” oldu. Yalan ve aldatmalarla dolu politikaların bir ürünü olan, bir halka sınırsız eziyet ve acı veren, Küba’daki hapishaneden daha sıkı korunan bir tesisin yer aldığı Diego Garcia, ABD için başka bir utanç kaynağı haline geldi.
1960’ta Amerikan Deniz Kuvvetleri, İngiliz hükümetiyle Diego Garcia üzerine gizli görüşmelere başladı. Sonraki birkaç yıl içinde Amerikan yetkilileri İngilizlerle anlaşarak adanın İngiliz Hint Okyanusu Toprakları olarak askeri bir koloniye dönüştürülmesini ve gizli belgelerin gösterdiği üzere, Diego Garcia üzerinde “yerel sakinler olmaksızın tam hakimiyet” sahibi olmayı garantilediler. 
Chagoslular sürgüne gönderilirken, Diego Garcia Adası’ndaki üs ise Pentagon tarafından Amerikan Kongresi’nin onayına basit bir iletişim tesisi olarak sunuldu. Ama önceden tasarlandığı gibi üs daha sonra oldukça genişletildi. 1973 Arap-İsrail Savaşı’nda uçakların kalkışı için ana üslerden biri olarak kullanıldı. İlerleyen yıllarda Diego Garcia üssü, Ortadoğu’daki Amerikan askeri gücünün geniş ölçüde kontrol edildiği merkezlerden biri oldu. Üs, Irak ve Afganistan’daki savaşlarda da kritik rol oynadı. 2001 Eylül’ünde gerçekleşen saldırıların ardından Amerikan askeri yetkililerinin gözünde daha çok değer kazandı. 11 Eylül’ü izleyen birkaç hafta içinde, Pentagon adaya 120 dönümlük, “Adalet Kampı” adında yeni bir tesis kurmaları için 2000 kişilik hava kuvvetleri personeli gönderdi. 2007 başlarında, Bush yönetimi İran’a karşı söylemlerinin tonunu yükseltip yeni bir işgal için tehditler savururken, Savunma Bakanlığı, adada yeni bir denizaltı üssü kurulması için 31,9 milyon dolarlık bir anlaşma yaptı. Bu arada askeri kuvvetler de, olası bir savaşta kullanılmak üzere adaya yakıt ikmaline başladı.