| Düşünce Gündem grubuna kayıt ol |
Cuma, 05 Eylül 2008
|
Sayı 45ADANMIŞ HAYATLAR: İlim ve mücadele ile taçlanmış bir yaşam, işgalle sonlanan bir ses: Dr. Isam el-Ra İslam dünyasının 20. yüzyılda yetiştirdiği entelektüellerden, Iraklı Alimler Birliği Başkanı Dr. Isam el-Ravi, 2006 yılında Bağdat Üniversitesi’ne gitmek üzere evinden a... DÜNYA GÜNDEMİ; G-8 ülkeleri ve zirvenin geleceği G-8 zirvesi, dünya sorunlarına çözüm bulma zirvesi mi, yoksa yalnızca bir fotoğraf zirvesi mi? ... DOSYA; Irak'ın Sessiz Çığlığı: Sonuç ve öneriler 2003 yılından bu yana Irak’ın içinde bulunduğu koşullar, olumsuz ambargo mirası üzerine bindiğinden çok büyük bir yıkıma neden olmuştur. İşgal sonrası uygulanan yanl... Kısa kısa Avrupa, göç politikalarını sertleştiriyor Her yıl ortalama iki milyondan fazla göçmenin giriş yaptığı Avrupa ülkeleri, göçmen sorunu ile ... DOSYA; Irak'ın Sessiz Çığlığı: Irak'a farklı bakmak Eski düzen-yeni düzen tartışmaları arasında siyasi polemiklere, stratejik analizlere ve uluslararası güçlerin global pazarlıklarına pek konu olmayan Irak’taki insani ... DÜNYA GÜNDEMİ; Çok katilli ve çok ölümlü beynelmilel bir oyun: Srebrenitsa Srebrenitsa’da yaşanan soykırımı önemli kılan hususlar; zamanlama, teorik planlamanın kusursuz işleyişi, uygulamadaki sürat ve yapılanlara BM’nin bizzat eşlik etmesidir.... İSLAM COĞRAFYASI: Sömürgeden bağımsızlığa Cezayir Cezayir halkı, tam 130 sene Fransa’ya her ne pahasına olursa olsun boyun eğmemekte direndi ve sonunda 1962 yılında bağımsızlığını elde etti. ...  |
||||||||||
Anayasa tasarısı, devlet başkanının görev süresini yedi yıla çıkartıyor, başkanın yeniden seçilmesine hiçbir kısıtlama getirmiyordu. Kriz zamanlarında sansüre başvurma veya "sosyalist ekonomi modelini" uygulama imkanı da veren değişikliğin reddedilmesi, Venezuela halkının verdiği belki de en doğru karar oldu.
Dünya, Venezüella’nın ismini -Amerika Birleşik Devletleri civarında yer alan ve insana her mevsim sıcak, bol ormanlı bir diyarı çağrıştıran bir ülke olmasının haricinde- hiç kuşkusuz Hugo Chavez ile yeniden duydu. Elbette ki, özellikle demokrasinin başat unsur olarak benimsendiği ya da benimsetilmeye çalışıldığı günümüz uluslararası ilişkiler sisteminde bir devleti sadece tek bir liderin ismiyle özdeşleştirmek, yanıltıcı olur. Ancak siyasetin vazgeçilmezleri arasında yer alan karizmatik liderler var olmaya devam ettikçe bu özdeşleştirmeler de sürecek. Bilhassa, aynı sistemin kaçınılmaz sonuçlarından olan "gölgede bırakılmış" ülkeler için böylesi bir lider, kaçırılmayacak altın bir fırsat olabilir. Peki, kırmızı gömlekğiyle halkın arasına karışan, her fırsatta ABD Başkanı George W. Bush’a sert eleştiriler ve iddialı ithamlarda bulunan Chavez, Venezüella için nasıl bir lider profili sunuyor? Birçok neoliberal yazar tarafından "ağır bir darbe" olarak nitelendirilen son referandum, bu konuda bizim için nasıl ipuçları veriyor?
1998’den beri iktidarda olan -üstelik %90 oy oranıyla iş başına gelen- ve en son geçen sene aralık ayında yapılan seçimlerde aldığı zaferle 2012’ye kadar konumunu garantileyen Chavez’in, anayasada değişiklikler öngören referandumda %51’e karşı %49’la yenilgi alması, kuşkusuz kendisi için de bir soğuk duş etkisi yaratmıştır. Referandum sonuçlarının açıklanmasının ardından Chavez’in, kamuoyunun karşısına çıkıp "Ben şimdi uyumaya gidiyorum." diyerek yenilgiyi kabul etmesi de biraz "dudak bükülen" bir şaşkınlıkla karşılandı: "Nasıl olur da Chavez, bu referandumda kazanamaz, kazanamasa da nasıl olur da %1’lik bir oy farkı ile yenilgiyi kabul eder?" Bu nedenle Chavez, ne neoliberalleri ne de sosyalistleri memnun edebilmiştir. Ancak çok da şaşırmanın gereği yok aslında. Bu referandumla hem Venezüella halkı hem de Chavez, sadece "demokratik" davranmakla yetindi çünkü.
Söz konusu anayasa tasarısı, devlet başkanının görev süresini yedi yıla çıkartıyor, başkanın yeniden seçilmesine hiçbir kısıtlama getirmiyordu. Kriz zamanlarında sansüre başvurma veya "sosyalist ekonomi modelini" uygulama imkanı da veren değişikliğin reddedilmesi, Venezüella halkının verdiği belki de en doğru karar oldu. Şimdi Chavez’in yapması gereken, geriye dönüp eğrilerle doğruları yeniden tartmak ve sempatik bir "diktatör" olmakla demokrasiden yana davranmak arasında bir tercih yapmak olacak.