Çeçenya’da, kendini, geride 250-300 bin ölü ve on binlerce sakat bırakan bir savaşı bitmiş gibi göstermeye adamış Ramzan Kadirov rüzgarı esiyor. Kadirov, özellikle başkent Caharkale’de ve kendi memleketi Gudermes’te savaşın binalar üzerindeki izlerini silmek için hummalı bir makyaj operasyonuna girişmiş durumda. Çeçenya’da yeni bir Potemkin köyleri vakası tekrarlanıyor. Ama bu, Prens Grigori Aleksandroviç Potemkin’in, 1787’de Kırım’da ele geçirdikleri köylerin perişan görüntüsünü, denetime gelen Çariçe Katherina’dan gizlemek için evlere maskeler geçirmesi ya da hırpani kılıklı köylüleri kovup yerlerine ciciler giydirilmiş mutlu köylüleri getirmesi kadar inandırıcı değil. Çünkü iletişim dünyasını kandırmak zor; mızrak çuvala girmiyor ve Potemkin köyündekiler her şeyi itiraf ediyor. Bu binalarda kimse oturmaya cesaret edemiyor. Üstelik binaların masrafları bunları yerle bir eden Rusya bütçesinden de karşılanmıyor. Binalar, Kadirov’un metazori yöntemleriyle Çeçen işadamlarından koparılan paralarla ve memur-işçi maaşlarından yapılan kesintilerle yenileniyor. Eğer doğruysa, Kadirov kaynağını böyle açıklıyor.

30 yaşındaki bu delikanlı, Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin’in denize düşüp de yılana sarıldığı kişi. Putin, babası 2004’te direnişçiler tarafından öldürülen bir delikanlının intikam duygularından ve nefretinden bir lider çıkardı. Bu liderle Çeçen direnişini Çeçenlere kırdırma planını uyguladı. Devlet başkanlığı için en az 30 yaş zorunluluğu olduğu için, 30’una basıncaya dek başbakan yardımcılığı ve başbakanlık görevleriyle pişirilen Kadirov, 30’una basar basmaz başkan yapıldı. Ramzan Kadirov, 5 Nisan’da kralvari bir törenle yemin ederek ikinci perdeyi açtı.
“Çeçenizasyon” yani savaşı Çeçenleştirme veya pratiğe yansıdığı haliyle Çeçen’i Çeçen’le halletme politikasıyla amacına ulaşan Putin, Kadirov’u başkan yaparak planın ikinci aşamasına geçti. Birinci aşamada Kadirov’un rolü direnişçilere tetik çekmekti, adam kaçırıp işkence yapmaktı, gözdağı verip korku salmaktı. Bütün bunlar korkulu “Kral Ramzan” imajının oluşturulmasına hizmet etti. İkinci aşamada ise Çeçenlerin gururunu okşayan bir Kadirov var karşımızda. Kadirov: “Rus askerleri gitsin!” diyor. İşkence, yargısız infaz ve adam kaçırmalardan Urus-Martan’daki Rus İçişleri Birliği (ORB-2)’ni sorumlu tutuyor. Sıkı bir mümin olduğunu göstermek için hiçbir fırsatı kaçırmıyor. Hedef, Çeçenya’nın gerektiğinde Rusya’ya kafa tutan güçlü, iradeli bir Çeçen lidere kavuştuğu sanrısını yaratmak. Ama madalyonun öteki yüzü onun “yalancı” olduğunu gösteriyor.
Kuşkusuz Putin’in Kadirov’la macerası bir yönüyle de yönetimin Çeçenleştirilmesi demek. Direniş kanadındaki Çeçen-İçkerya Dışişleri Bakanı Ahmet Zakayev’in deyimiyle bu, “dekolonizasyon” yani sömürgecilikten kurtuluş anlamına da geliyor. Tabi eğer şimdi “Putin’in emir eriyim.” diyen Kadirov, babası Ahmet Kadirov’un izlediği yolu geriye yürürse. Zira malum baba Kadirov ilk savaşta direnişçiyken ikincisinde saf değiştirmişti.