Kosova Savaşı biteli neredeyse 6,5 yıl oluyor. Bu süreden beri ülke BM Kosova Misyonu (UNMİK) tarafından yönetiliyor. Kosova devlet kademeleri ne söylerse söylesin, son söz buradan çıkıyor. Yaklaşık bir senedir Kosova’nın statüsünün ne olacağına dair sürdürülen görüşmelerle ilgili aslında adamakıllı bir görüşmenin olmadığını söylersek abartmış olmayız. Taraflar Viyana’da defalarca bir araya geldiler ama bu daha çok mahallenin yaramaz çocuklarına "Bir daha kavga etmeyin!" kabilinden girişimler olmanın ötesine geçemedi. Belediyelerin durumu, Sırp yerleşimciler ve benzeri görüşmelerden statü meselesinin kapısının önüne bile yaklaşılamadı. Bu durum zaten öngörülmekteydi ve herkes şunu çok iyi biliyordu ki Kosova’nın statüsüne Batı karar verecekti. Arnavut tarafını rahatlatansa Batı’nın Kosova’nın bağımsızlığına yakın olduğuydu.

Geçtiğimiz haftalarda Sırbistan anayasasının kabulünün ardından, statü müzakerelerini yürüten Martti Ahtisaari’den Kosova’nın statüsünün belirlenmesinin 21 Ocak 2007’de yapılacak Sırbistan parlamento seçimleri sonrasına bırakılması yönünde bir açıklama geldi. Arnavut tarafı buna üzüldü ancak Cumhurbaşkanı Fatmir Seydiu, Başbakan Agim Çeku ve Ana Muhalefet Başkanı Haşim Taçi bu konuda gayet pasif açıklamalarla yetindiler. Arnavut tarafın yapması beklenen "Kosova statüsünün Sırbistan parlamentosuyla ne alakası var?" açıklaması ise Sırp Başbakan Kostunitsa’dan geldi.

Arnavutlar geminin dümenini tamamen Batı’ya bırakmakla yanlış yapıyorlar. Sırp parlamento seçimlerinden Sırp radikaller galip çıkar ve "Kosova’yı asla vermeyiz" derlerse Arnavutlar güçlü argümanlarla karşı koymaya hazır olmalılar. Bu, Sırbistan’ın Bosnalı Sırpları da sınırlarına dahil etmek istedikleri daha geniş çaplı bir oyundur. Sırp anayasası, ayrılması kesinleşmeden evvel Kosova’nın kuzeyinin koparılması ve Dayton’un da delinebileceği anlamında bir mevzi kazanma hamlesidir. Sırp tarafı 5-0 mağlup başladığı bu maçta durumu eşitlemeye çalışıyor.